Informatie » Informatie over het C- en P2000-systeem

 Een nieuw communicatiesysteem
 In de jaren '90 werden de eerste ideeën geopperd over een nieuw communicatiesysteem voor alle hulpdiensten. Dit communicatiesysteem zou niet af te luisteren moeten zijn. Ook werd als
 eis gesteld dat het systeem gebruik zou gaan maken van digitale signalen, wat de kwaliteit ten goede zou moeten komen. Na verloop van tijd zou dit alles in het jaar 2000 van start moeten  gaan, vandaar de namen C2000 en P2000. Door allerlei problemen was men in 2000 wel volop bezig met het systeem maar konden de gebruikers, politie, brandweer, marechaussee en
 ambulancedienst, nog geen gebruik maken van het systeem.

 Pas in 2003 gingen de eerste regio's in Nederland over op de alarmering via de P2000-pagers en het communiceren via de C2000 mobilofoons & portofoons. Dit alles verliep niet even
 vlekkeloos en zorgde ervoor dat diverse regio's van de hulpdiensten in Nederland, waaronder onder andere Zeeland, nog geen gebruik konden maken van het landelijke alarmerings- en
 communicatienetwerk. 

 Het alarmeringsnetwerk: P2000
 P2000 is het alarmeringssysteem dat tegelijkertijd met C2000 is ontwikkeld. Bij P2000 alarmeringen gebruikt men het zogenaamde FLEX-protocol en worden op speciale pagers (piepers)
 tekstberichten ontvangen. Hierdoor zullen deze berichten niet meer op de scanners te ontvangen zijn. In Zeeland gebruikte men vorheen spraakalarmeringen. Deze waren via de
 frequentie 164.7700 'gewoon' met een scanner uit de lucht te halen. Inmiddels is in Zeeland het P2000 systeem ingevoerd voor de brandweer, de KNRM en de diverse medische
 hulpdiensten zoals de ambulancedienst. De P2000-alarmeringen kunnen alleen maar met een speciale pieper worden ontvangen.

 Omdat natuurlijk niet elke Nederlandse brandweerman een bericht moet krijgen als in bijvoorbeeld Middelburg een brand uitbreekt gebruikt men bij de P2000-alarmering zogenaamde CAP-
 codes. Deze codes zijn te vergelijken met de oude 5TVO-codes die vroeger  gebruikt werden om te bepalen welke piepers af moesten gaan tijdens een alarmering. Als mensen dus een
 pieper willen om de verrichtingen van de hulpverleners te volgen moet men dus beschikken over een P2000-pager met daarin de diverse CAP-codes van de dienst die hij of zij wil volgen.
 CAP-codes heten overigens ook wel RIC-codes. RIC staat voor Receiver Identify Code. De pager herkent dus tijdens de alarmering zijn 'eigen' code en gaat dus af zodat de hulpverlener
 direct de alarmering meekrijgt.

 De alarmeringen zijn daarnaast overigens ook nog met een computer en een scanner te ontvangen. De berichten worden uitgezonden over de frequentie 169.6500. Als men in de scanner
 een discriminator-uitgang inbouwt en de scanner vervolgens aansluit op een computer zijn de FLEX-berichten gemakkelijk met speciale programma's te ontcijferen op de computer. Zo kan
 je dus gemakkelijk alle alarmeringen van de hulpdiensten in heel Neder-land volgen, het P200-systeem is namelijk "landelijk dekkend". Dit betekend dat je in principe in heel Nederland alle
 alarmeringen van een bepaalde CAP-code zou moeten kunnen volgen. Dit kan omdat de alarmering via alle P2000-zend-masten in heel Nederland verstuurd wordt. In de praktijk blijkt dat
 op sommige locaties de ontvangst van P2000 minimaal is, daar tegenover staat dat in een deel van België ook de Nederlandse P2000-meldingen zijn te ontvangen.

 Het communicatienetwerk: C2000
 Naast het alarmeringssysteem P2000 maken de hulpdiensten ook gebruik van het communicatiesysteem C2000. Via dit systeem vindt mobilofoon- en portofoonverkeer plaats. In het
 C2000-systeem bestaan er zogenaamde gespreks-groepen waarin de eenheden  kunnen communiceren. Eenheden kunnen binnen zo’n gespreksgroep onderling contact hebben zonder
 eerst toestemming te krijgen van de AC of zonder dat een kanaal (tijdelijk) wordt vrijgegeven door de meldkamer. De meldkamer kan kanalen zelf meeluisteren maar kan er ook voor kiezen
 om kanalen in te laten schakelen wanneer er een “oproep tot spraak-contact” binnenkomt.

 Bevelvoerder(s) en bijvoorbeeld de OVD kunnen dan gemakkelijk direct kontact hebben. Er zijn drie soorten gespreksgroepen mogelijk: per incident, per OVD-gebied of per gemeente. Het
 probleem van een gespreksgroep per incident is dat je als er bijvoorbeeld twee incidenten tegelijk hebt nooit meteen naar éénzelfde kanaal kan, je moet altijd bij elke inzet switchen. Een
 vrij  kanaal met het getal het dichtst bij de nul wordt het kanaal dat als eerste aan een incident gekoppeld wordt.

 Het C2000-verkeer wordt elke paar seconden voorzien van een nieuwe digitale codering. Door deze codering is het onmogelijk om gesprekken van hulp-verleners mee te luisteren via een
 scanner. Het communicatienetwerk biedt op zich veel voordelen. Zo is elke portofoon en mobilofoon uitgerust met een per-soonlijke alarmknop. Als deze wordt ingedrukt ziet de meldkamer
 direct dat er assistentie nodig is van een extra eenheid. Op deze manier hoeft men niet onnodig lang te wachten in het geval dat er eerst andere communicatie 'voor gaat'.

 Er zijn echter wel problemen met de dekking van het systeem. Tijdens de tests in o.a. Limburg bleek dat de dekking binnenshuis niet altijd optimaal is. Ook bleek tijdens onderzoek dat er
 problemen zouden kunnen ontstaan met de communicatie in bijvoorbeeld de Westerscheldetunnel. Inmiddels zijn de meeste van deze problemen opgelost en werkt het systeem in de
 meeste gevallen gewoon zoals het hoort.

 Vaak komen de kosten van C2000 bij de knelpunten voor rekening van de eigenaar. Zo moest de NV Westerscheldetunnel flink betalen om ervoor te zorgen dat de hulpdiensten goed
 kunnen communiceren tijdens incidenten in de tunnel, de NV Westerscheldetunnel heeft dit geaccepteerd en draagt er zorg voor dat het C2000-systeem ook binnen in de tunnel optimaal
 werkt. De politie ging in mei over het communicatiesysteem C2000. De brandweer en ambulancedienst volgden aan het einde van 2005.

 Wat blijft er over voor de scannerluisteraar?
 De C2000-berichten worden erg zwaar versleuteld en de versleuteling veranderd om de zoveel seconden dus het kraken is vrijwel onmogelijk. Zonder het deco-deren van de communicatie
 valt er niets te horen op de frequenties van de hulpdiensten. Het decoderen hiervan is echter verboden dus het meeluisteren met de portofoons en mobilofoons die werken met C2000 is
 een hopeloze zaak.

 Je zou er natuurlijk voor kunnen kiezen om een C2000 portofoon of mobilofoon op een kanaal van bijvoorbeeld de brandweer te zetten om op die manier mee te luisteren. Dit is echter ook
 geen oplossing: de meldkamer kan zien welke mobilofoons en portofoons meeluisteren in een bepaalde gebruikersgroep. Zij kunnen gebruikers uit de groep gooien zodat meeluisteren door
 onbevoegden onmogelijk wordt. Alle mobilofoons en portofoons worden geregistreerd dus het wordt niet mogelijk om deze zomaar aan te zetten en mee te luisteren met de diverse
 hulpdiensten.

 Voor de scannerluisteraars die alleen luisteren naar de hulpdiensten is er dus niet veel meer over van hun hobby. Het enige wat nog wel mogelijk is, is het meelezen van de P2000-
 alarmeringen. Deze berichten kunnen legaal worden ontvangen op een speciaal  daarvoor bestemde pager of uitgelezen worden van een scanner door middel van een discriminatoruitgang
 en een computer. Via deze website kunt u overigens ook P2000-pagers en accesoires aanschaffen.